Në këtë artikull shpjegojmë çfarë janë aknet, pse shfaqen, cilët faktorë i përkeqësojnë, si klasifikohen dhe diagnostikohen, cilat trajtime përdoren sipas ashpërsisë, sa kohë kërkon përmirësimi dhe kur nevojitet dermatologu.
Aknet nuk janë vetëm problem estetik, sepse mund të përsëriten dhe të lënë njolla ose shenja. Trajtimi duhet të përshtatet sipas llojit të lezioneve, ashpërsisë, faktorëve hormonalë dhe përgjigjes ndaj terapive të mëparshme, me qëllim kontrollin e inflamacionit dhe parandalimin e rikthimit.
Në këtë artikull shpjegojmë çfarë janë aknet, pse shfaqen, cilët faktorë i përkeqësojnë, si klasifikohen dhe diagnostikohen, cilat trajtime përdoren sipas ashpërsisë, sa kohë kërkon përmirësimi dhe kur nevojitet dermatologu.
Aknet janë një sëmundje inflamatore e lëkurës që zhvillohet kur folikulat bllokohen nga sebumi dhe qelizat e vdekura. Procesi fillon me formimin e mikrokomedonit, një bllokim i vogël që ende nuk është i dukshëm në sipërfaqe. Me kalimin e kohës, ai mund të shndërrohet në komedon të mbyllur, i njohur si pikë e bardhë, ose në komedon të hapur, i njohur si pikë e zezë. Ngjyra e errët nuk vjen nga papastërtia, por nga oksidimi i materialit brenda porit.
Kur folikuli mbetet i bllokuar, aktiviteti i Cutibacterium acnes dhe përgjigjja inflamatore mund të shkaktojnë papula, pustula ose noduse të thella. Nëse muri i folikulit dëmtohet, përmbajtja përhapet në indet përreth dhe inflamacioni bëhet më i dukshëm. Për këtë arsye, larja agresive nuk i eliminon aknet dhe mund ta irritojë më tej lëkurën, ndërsa trajtimi duhet të synojë bllokimin e poreve, prodhimin e sebumit dhe inflamacionin.
Aknet zhvillohen si rezultat i ndërveprimit të hormoneve, prodhimit të shtuar të yndyrës së lëkurës dhe bllokimit të poreve, duke krijuar kushte për inflamacion dhe shfaqje të lezioneve akneike.
Faktorët kryesorë që lidhen me zhvillimin e akneve janë:
Aknet hormonale nuk përcaktohen vetëm nga vendndodhja. Lezionet në mjekër dhe vijën e nofullës, të shoqëruara me cikël të çrregullt, hirsutizëm ose rënie flokësh, mund të tregojnë çrregullime hormonale dhe kërkojnë vlerësim mjekësor. Faktorë të jashtëm dhe zakone të caktuara mund të përkeqësojnë aknet.

Aknet mund të përkeqësohen nga shtrydhja e lezioneve, kujdesi agresiv i lëkurës, produktet komedogjenike, fërkimi, djersitja, stresi dhe përdorimi jo i rregullt i trajtimit.
Faktorët kryesorë që mund të shtojnë bllokimin e poreve ose inflamacionin janë:
Te personat me akne dhe lëkurë të yndyrshme, tharja e tepërt nuk ul prodhimin e sebumit dhe shpesh rrit irritimin e lëkurës. Pas identifikimit të faktorëve përkeqësues, duhet të përcaktohet lloji i lezioneve për të zgjedhur trajtimin e duhur të akneve.
Llojet kryesore të akneve janë aknet komedonale, papulopustulare dhe nodulare ose nodulocistike. Ato dallohen sipas formës, thellësisë dhe nivelit të inflamacionit të lezioneve.
Klasifikimi klinik përfshin:
Aknet mund të shfaqen në faqe, ballë, mjekër, gjoks, shpatulla ose shpinë. Shpesh bashkëekzistojnë disa lloje lezionesh, ndaj vendndodhja nuk përcakton shkakun apo trajtimin. Pas identifikimit të llojit të akneve, vlerësohet ashpërsia për të zgjedhur trajtimin e duhur.
Aknet klasifikohen si të lehta, mesatare ose të rënda, në bazë të llojit, numrit, thellësisë dhe shpërndarjes së lezioneve.
Klasifikimi klinik përfshin:
Ashpërsia nuk përcaktohet vetëm nga numri i puçrrave. Dermatologu vlerëson gjithashtu sipërfaqen e prekur, praninë e shenjave, pigmentimin pas inflamacionit, dhimbjen, ndikimin psikologjik dhe përgjigjen ndaj trajtimeve të mëparshme. Klasifikimi i saktë përcakton nëse aknet kërkojnë terapi lokale, trajtim oral ose një kombinim të tyre.
Aknet diagnostikohen kryesisht përmes ekzaminimit dermatologjik dhe vlerësimit të historisë mjekësore. Dermatologu analizon llojin, thellësinë, shpërndarjen dhe ashpërsinë e lezioneve, praninë e shenjave, kohëzgjatjen e simptomave dhe trajtimet e përdorura më parë. Gjithashtu vlerësohen barnat, produktet kozmetike dhe faktorët hormonalë. Analizat laboratorike zakonisht nuk nevojiten, por mund të kërkohen kur aknet shoqërohen me cikël të çrregullt, shtim të qimeve, rënie flokësh ose shenja të tjera të një çrregullimi hormonal.
Aknet mund të ngatërrohen me rosacea, folikulitin, dermatitin perioral, erupsionet akneiforme të shkaktuara nga medikamentet dhe hidradenitis suppurativa. Rosacea zakonisht shfaqet me skuqje dhe lezione inflamatore pa komedone, ndërsa folikuliti prek folikulat e qimeve dhe mund të lidhet me baktere, maja, djersitje ose fërkim. Prania e komedoneve ndihmon në dallimin e acne vulgaris nga shumë prej këtyre gjendjeve. Pas konfirmimit të diagnozës, trajtimi përshtatet sipas llojit dhe ashpërsisë së akneve.
Aknet trajtohen sipas llojit të lezioneve, inflamacionit, ashpërsisë dhe rrezikut për shenja. Qëllimi është zhbllokimi i folikulave, kontrolli i inflamacionit, parandalimi i lezioneve të reja dhe kufizimi i dëmtimit të përhershëm të lëkurës.
Qasja terapeutike përshtatet si më poshtë:
Trajtimi aplikohet në të gjithë zonën e prekur nga aknet, jo vetëm mbi puçrrat e dukshme, pasi lezionet formohen nën lëkurë para se të shfaqen. Zgjedhja e terapisë lokale ose orale varet nga ashpërsia e akneve dhe toleranca e pacientit.

Trajtimet lokale aplikohen drejtpërdrejt në lëkurë dhe përfshijnë retinoidet për zhbllokimin e folikulave dhe parandalimin e komedoneve, peroksidin e benzoilit për reduktimin e inflamacionit dhe ngarkesës bakteriale, acidin azelaik për komedonet, lezionet inflamatore dhe njollat pas akneve, si edhe acidin salicilik për pastrimin e poreve. Antibiotikët lokalë përdoren zakonisht në kombinim me peroksid benzoili dhe jo si terapi e vetme.
Trajtimet orale rekomandohen për akne inflamatore, të përhapura, hormonale ose rezistente dhe mund të përfshijnë antibiotikë për periudhë të kufizuar, kontraceptivë oralë të kombinuar ose spironolakton te paciente të përzgjedhura dhe izotretinoinë për akne të rënda, nodulare ose me rrezik për shenja. Terapia orale kombinohet shpesh me trajtim lokal për të përmirësuar kontrollin dhe për të kufizuar rikthimin. Tharja, skuqja dhe irritimi mund të shfaqen në fillim, ndërsa retinoidet dhe izotretinoina nuk duhet të përdoren gjatë shtatzënisë pa vlerësim të specializuar. Peeling-u kimik, ekstraktimi i komedoneve, injeksionet intralezionale dhe disa terapi me dritë mund të përdoren si procedura ndihmëse, por nuk zëvendësojnë trajtimin dermatologjik bazë.
Trajtimi i akneve kërkon vazhdimësi dhe rezultatet nuk shfaqen brenda disa ditësh. Përmirësimi i parë zakonisht vërehet pas 4 deri në 8 javësh, ndërsa kontrolli më i plotë mund të kërkojë 3 deri në 4 muaj ose më shumë, në varësi të llojit dhe ashpërsisë së akneve. Shumë terapi rivlerësohen pas rreth 12 javësh, ndërsa në disa raste nevojitet trajtim mirëmbajtës për të kufizuar rikthimin. Tharja, skuqja ose irritimi mund të shfaqen në fillim dhe zakonisht menaxhohen duke përshtatur gradualisht përdorimin e produkteve.
Trajtimi mund të mos funksionojë kur diagnoza nuk është e saktë, terapia nuk përdoret rregullisht, ndërpritet shumë herët ose aplikohet vetëm mbi puçrrat e dukshme. Mungesa e rezultatit mund të lidhet edhe me zgjedhjen e një trajtimi të papërshtatshëm për akne nodulare, të përhapura ose hormonale, si edhe me përdorimin e produkteve irrituese, komedogjenike ose të antibiotikëve pa kombinimin dhe kohëzgjatjen e duhur. Kur aknet mbeten të thella, të dhimbshme ose rezistente, nevojitet rivlerësim dermatologjik i diagnozës, ashpërsisë dhe planit të trajtimit.
Konsulta me dermatologun rekomandohet kur aknet janë të thella, të dhimbshme, të përhapura, po lënë shenja ose nuk po përmirësohen.
Vlerësimi profesional është i rëndësishëm kur:
Vlerësohen lloji dhe ashpërsia e lezioneve, zonat e prekura, trajtimet e mëparshme dhe rreziku për shenja. Përcaktohet plan individual me terapi lokale, orale ose procedura ndihmëse kur nevojitet. Trajtimi i hershëm ul inflamacionin dhe rrezikun e shenjave nga aknet.
Po. Përdorni një krem dielli jo-komedogjenik, me spektër të gjerë, rezistencë ndaj ujit dhe SPF 30 ose më të lartë. Mbrojtja nga dielli është veçanërisht e rëndësishme gjatë përdorimit të retinoideve dhe ndihmon në kufizimin e errësimit të njollave pas akneve.
Po, por kryesisht për pustulat sipërfaqësore që përmbajnë lëng. Patch-et hidrokoloide mund ta mbrojnë lezionin, të thithin sekrecionin dhe të pengojnë prekjen e tij, por nuk trajtojnë komedonet, noduset ose aknet cistike.
Jo. Pasta e dhëmbëve nuk është trajtim për aknet dhe mund të shkaktojë tharje, irritim ose dëmtim të barrierës së lëkurës. Për lezionet akneike duhet të përdoren përbërës të studiuar klinikisht dhe të përshtatshëm për llojin e akneve.
Jo. Maskat shtëpiake dhe vajrat esencialë nuk zëvendësojnë trajtimin dermatologjik dhe mund të shkaktojnë irritim ose reaksione alergjike. Përbërësit si alkooli, aromatizuesit dhe vajrat esencialë duhet të përdoren me kujdes në lëkurën e ndjeshme ose me akne aktive.
Po. Rruajtja duhet të bëhet me brisk të pastër dhe të mprehtë, krem rroje hidratues dhe presion minimal. Nuk duhet të tentohet prerja ose heqja e puçrrave me brisk, sepse dëmtimi mekanik mund të rrisë irritimin dhe inflamacionin.
Jo. Retinoidet mund ta bëjnë lëkurën më të ndjeshme dhe depilimi me dyll mund të heqë edhe shtresën sipërfaqësore të saj. Retinoidet lokale zakonisht ndërpriten përpara depilimit sipas udhëzimit profesional, ndërsa depilimi me dyll duhet të shmanget gjatë trajtimit me izotretinoinë dhe për periudhën e rekomanduar pas përfundimit të saj.